Градска библиотека "КАРЛО БИЈЕЛИЦКИ", Краља Петра I 11, 25101 Сомбор, 025/431-011, 025/482-827

Tragovi

16.09.1882.

Završeni su radovi i svečano je predato na upotrebu novo, u velikoj meri izmenjeno, županijsko zdanje u Somboru. Naime, prvobitna zgrada, podignuta 1808. za smeštaj županijske administracije, ovom dogradnjom i mnogim izmenama dobila je današnji izgled fasade klasicističkog stila i kvadratni oblik koji je zatvoren nadogradnjom zadnjeg dela od bočnih tornjeva. Po projektu arh. Đule Partoša, radove je izveo Ferenc Decer, a sve to je nadziravao ing. Kalman Kovačfi. Predračun troškova planiran na 120.000 forinti, na kraju se popeo na 422.000. Ovim je Sombor dobio jednu posebnu, u svakom pogledu značajnu odrednicu, koja će biti posebno naglašena deceniju kasnije, kada će oko nje biti podignut najveći somborski park.


17.09.1888.

Otpočela je sa radom SREDNJA TRGOVAČKA ŠKOLA somborska, u privatnoj kući porodice Čarš, u današnjoj ulici Dositeja Obradovića, iz koje će nakon tri godine izići prvih 19 svršenih učenika ove Škole, čiju tradiciju nastavlja i čuva Srednja ekonomska škola današnja. Vremenom će Škola menjati nazive, pamtiti bolja i lošija vremena, velike nastavnike i učenike, ali će uvek služiti svrsi za koju je ustanovljena; da sprema poslenike srednjoškolskog stručnog ekonomskog usmerenja.


17.09.1945.

U Krnjaju je pristigla prva grupa kolonista, uglavnom sa Korduna, koju su sačinjavale porodice 10 domaćina, kojima će se uskoro priključiti još 76 porodica, da bi na kraju ovde bilo naseljena 1.071 porodica sa ukupno 5.770 članova, koji su smešteni u kuće, koje su nakon Drugog svetskog rata napustile Podunavske Švabe. Sve u svemu, naseljavanje je trajalo šest meseci, a među koloniziranim bilo je, uz ostale, preko 1.000 boraca NOR-a i 176 nosilaca "Spomenice 41.". U jesen 1948. novi žitelji će svojoj naseobini promeniti ime: Krnjaja postaje KLJAJIĆEVO, u znak sećanja na Miloša Kljajića, prvoborca iz staroga kraja.


18.09.1799.

Rođen je u Somboru JOVAN HADŽIĆ, u književnosti MILOŠ SVETIĆ, jedan od najznamenitijih Somboraca i najobrazovanijih Srba svoga vremena, pravnik i književnik, osnivač i prvi predsednik Matice srpske, član Društva srpske slovesnosti od osnivanja, pisac srpskih zakona i istoriograf Prvog srpskog ustanka, čije je delo nepravedno prekrila anatema dugogodišnje polemike koju je vodio sa Vukom, protiveći se njegovoj reformi srpskog jezika. Završivsi prava u Pešti i Beču sa izrazitim odlikama, otvara advokaturu u Novom Sadu, uz koju je predsednik Srpske čitaonice i 19 godina, bez naknade, direktor Srpske gimnazije. Uza sve to, aktivan je u političkim zbivanjima, uređuje časopise: Letopis, Golubicu, Ogledalo srpsko... iskazuje se kao spisatelj i kao vrsni prevodilac Getea, Šilera i dr. Umro je u Novom Sadu, 3. maja 1869. gde je i sahranjen.


20.09.1772.

U Somboru je rođen AVRAM MAKSIMOVIĆ, sveštenik i katiheta, pisac prve knjige u pčelarstvu u Srba, utemeljitelj i prvi predsednik Srpske čitaonice somborske. Po završenoj Bogosloviji u Sr. Karlovcima, zađakonio se u Novom Sadu, pa je učitelj u Sivcu, da bi od 1794. deceniju paroh u Leđenu (Riđica) gde se upoznaje i sa uzornim vrtlarstvom, voćarstvom i pčelarstvom. To iskustvo će preneti u Sombor došavši za paroha Svetogeorgijevskog hrama, osnovavši uzornu oglednu ekonomiju. Godine 1810. u Budimu izdaje Novi pčelar. Kada je Učiteljska škola ostala bez nastavnika, on ju je, sa sinom Gavrom i Mojsijem Ignjatovićem, preuzevši celokupnu nastavu sve dok nije pristigao nov nastavni kadar, spasao od zatvaranja. Umro je i sahranjen u Somboru, 13. jula 1845. godine.


20.09.1921.

Somborski apotekar ALADAR ERDEI je u Celju postao prvi zvanični prvak Jugoslavije u šahu. Uz učešće 13 najjačih šahista, ali bez trojice u svetu već afirmisanih dr Milana Vidmara, Save Gerdeca i Bore Kostića, na opšte iznenađenje, pobedio je Erdei ispred već poznatih, kasnije dugogodišnjih državnih reprezentativaca, Mirka Keniga iz Kule, Vladimira Vukovića iz Zagreba i dr. Pobednik je dobio kao nagradu 3.000 mađarskih kruna, koje su tada još uvek bile u prometu i kod nas. Kasnije se Erdei iselio u Budimpeštu, gde je i umro 1957. godine.


21.09.1921.

Na Malu Gospojinu, osvećeno je i predato na upotrebu zgrade preparandije na čijoj kupoli stoji zlatopis: Georgije Branković Patrijarh Narodu Srpskom, a sve to je pojašnjeno zapisom na ploči od crnog granita pod samim ulazom ZDANJE OVO  PRAVOSLAVNE SRPSKE VEROISPOVEDNE UČITELJSKE ŠKOLE PODIGAO JE GEORGIJE BRANKOVIĆ ARHIEPISKOP KARLOVAČKI MITROPOLIT I PATRIJARH SRPSKI BIVŠI OKRUŽNI PROTA I PAROH SOMBORSKI, KAO I UPRAVITELJ TE UČITELJSKE ŠKOLE, ZA VREME SREĆNE VLADAVINE NJEG. CAR. I APOST. KRALJEVSKOG VELIČANSTVA  F R A N C A   J O S I F A    I-og I PREDAO PRAVOSLAVNOJ SRPSKOJ CRKVENOJ OPŠTINI SOMBORSKOJ U AMANET, KAO ZNAK SVOJE LJUBAVI PREMA NARODNOJ PROSVETI, GODINE 1895.